I don't know myself what I am interested in
ဘာကို စိတ္၀င္စားတယ္ဆိုတာ တကယ္ကို အတိအက် မသိတာပါ။ စိတ္မ၀င္စားေပမဲ့ ေလွ်ာက္သင့္လို႔ေလွ်ာက္ ေရာက္ခဲ့ရတဲ့ ဘ၀မွတ္တိုင္ေလးေတြကလည္း မပီ၀ိုးတ၀ါးနဲ႔၊ မွုန္ပ်ပ်အလင္းေရာင္ၾကားမွာ ယိုင္နဲ့နဲ့ကေလးရယ္။ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း လမ္းေပ်ာက္ေနသူ မဟုတ္ေပမဲ့ ဘယ္ဆီကိုသြား ဘယ္စခန္းမွာ နားခိုရမယ္ဆိုတာကိုေတာ့ အေျဖရွာရင္း ေမာေနရသူပါ။ ရွင္သန္ျခင္းနဲ႔ ရပ္နားျခင္း မွတ္တုိင္ႏွစ္ခုၾကားမွာ ဘာေတြျဖစ္လာမလဲဲဆိုတာကိုေတာ့ စိတ္၀င္တစားနဲ့ေပါ့။

လူ့ျပည္ေလာက
လူ့ဘ၀ကား
အိုရ နာရ ေသရဦးမည္
မွန္ေပသည္တည့္၊

သို့တျပီးကား
သင္ေသသြားေသာ္
သင္ဖြားေသာေျမ
သင္တို့ျပည္သည္
အေျခတိုးျမင့္
က်န္ေကာင္းသင့္၏၊

သင္၏မ်ိဳးသား
စာစကားလည္း
ႀၾၾ႒ကီးပြားတက္ျမင့္
က်န္ေကာင္းသင့္၏၊

သင္ဦးခ်၍
အမွ်ေ၀ရာ ေစတီသာနွင့္
သစၰာအေရာင္
ဥာဏ္တန္ေဆာင္လည္း
ေျပာင္လ်က္၀င္းလ်က္
က်န္ေစသတည္း။

(ေဇာ္ဂ်ီ)


အပင္အို

(မုတ္သုန္ရာသီ)
သူတို့ေပါ့
ငါ့ဘ၀ အလွတိုး
ဖြ႔ံျဖိဳးေနခ်ိန္မွာ
ရင္ခြင္ကိုတိုး
ထာ၀စဥ္
လက္တြဲမယ့္ဟန္မ်ိဳးနဲ႔
တစ္ပင္လုံး အရြက္ဖုံး
ျမစိ္မ္းေရာင္ သုတ္လိမ္းခဲ့ႂကတာ

(မိန္ရာသီ)
သူတို့ပါပဲ
ငါ့ဘ၀ ဇရာေထာက္
ပင္စည္ေျခာက္လို႔
ေရႂကည္ေနာက္ခ်ိန္မွာ
တခါမွ မသိကြၽမ္းခဲ့တဲ့ ပုံစံမ်ိဳးနဲ႔
ညွာတံကိုျဖဳတ္
ေလအသုတ္မွာ
တရုတ္ရုတ္နဲ့
ခုန္ခ် ထြက္ေျပးသြားၾကတာ


ဂုဏ္ပကာသန

ပင္စည္အလွကို
သဘာ၀အတိုင္းျပဖို႔
ေျမလႊာကိုထိုးေဖါက္
အေရာင္မဲ့ဓာတ္စာေတြ
ေသာက္သုံးခဲ့ေပမဲ့
တကယ္တမ္းက်ေတာ့
အကာေတြ တနင့္တပိုး
ေရာင္စုံရြက္ေတြ ေက်ာပိုးရင္း
ငါ့အိပ္မက္ေတြ တိုးတိတ္
ေျမျပင္မွာ အိပ္စက္ခဲ့ရျပီ